Κείμενο του Βαγγέλη Πάλλη
Γιατί έκρυβαν την αλήθεια και γιατί δεν διαμαρτύρονται, γιατί δεν απαιτούν τα δικαιώματά τους όσοι πέρασαν αλλά και όσοι «φιλοξενούνται» στη Δικαστική Φυλακή Διαβατών;
Μπορώ να σας δώσω λογική εξήγηση διότι τώρα το βιώνω. Κάθε μέρα η όποια φυλακή αναφέρεται στο υπουργείο με φαξ ή τηλεφωνικώς για την ομαλή ή την μη ομαλή λειτουργία της. Οι τρόποι που συντελούν στην ομαλή λειτουργία της φυλακής δεν απασχολούν το υπουργείο δικαιοσύνης αρκεί να είναι όλα ήσυχα. Την απασχολούν όμως οι γρήγορες καταστολές της όποιας διαμαρτυρίας ή εξέγερσης βαφτισμένη από δαύτους για διεκδικήσεις δικαιωμάτων ή τροποποιήσεις διατάξεων νόμων που αντί να αποσυμφορούν τα μαγαζιά τους αυξάνουν την πελατεία. Π.χ. ο νόμος 2776/99 «Πειθαρχικά Παραπτώματα» 68, 69, 70 και 71 εξυπηρετούν το να αυξάνεται η πελατεία τους με τις πειθαρχικές ποινές. Στη Δικαστική Φυλακή των Διαβατών για να μη σηκώσει κανένας κρατούμενος κεφάλι, να αντικρίσει στα μάτια τους υφιστάμενους και τους προϊστάμενους και τη διοίκηση και να απαιτήσει να ισιώσουν τα στραβά, να σταματήσει η λεκτική και χειρονακτική βία με την είσοδό τους οι κρατούμενοι λαμβάνουν το μήνυμα ποιος είναι το αφεντικό « με τον πρώτο ή τον δεύτερο τρόπο». Η απάντηση στην αντίσταση, στην διαφύλαξη των δικαιωμάτων, στην διεκδίκηση των δικαιωμάτων, στο δικαίωμα της έκτισης ποινής χωρίς να θίγεται η αξιοπρέπεια, χωρίς να δικαιούται κανένας και για κανένα λόγο να παρανομεί ατιμωρητί έρχεται ο «περίφημος» νόμος 2776/99 «Πειθαρχικά Παραπτώματα» άρθρα 68, 69, 70 και 71 μετά την λεκτική και χειρονακτική βία με μια ψεύτικη αναφορά και συνυπογράφοντες τους σωφρονιστικούς υπαλλήλους προϊσταμένους ή υφισταμένους για οπτικοακουστικούς μάρτυρες και σε πετάνε σαν το ψωριάρικο σκυλί στο κελί πειθαρχικό 3 των Δικαστικών Φυλακών Διαβατών. Για να έρθει με τη σειρά του το πειθαρχικό συμβούλιο των Δικαστικών Φυλακών Διαβατών στις 21 του μηνός με προϊστάμενο εισαγγελικό λειτουργό και να σε καταδικάσει γιατί αρνήθηκες να εξευτελιστείς, αρνήθηκες να εκτελέσεις εντολές που εκταμιεύονται από το πουγκί κάθε κομπλεξικού σωφρονιστικού υπαλλήλου πχ σε λεκτική βία «εμείς φτύνουμε, εσύ γλύφεις», «εμείς φωνάζουμε, εσύ τρέχεις», «εμείς χτυπάμε, εσύ δεν πονάς» και άλλα. Σε γρήγορη ολιγόλεπτη διαδικασία καταδικάζεσαι βάσει του «περίφημου» κατασταλτικού νόμου για άρνηση εκτέλεσης εντολής -Πειθαρχικό Τύπου Α- απείθεια σε 2 χρόνια πειθαρχικό και για δεύτερο πιάτο σου σερβίρουν μια πειθαρχική μεταγωγή για άλλα 2 χρόνια. Αυτό συνέβη σε εμένα. Για παράδειγμα ένας κρατούμενος με 5 χρόνια κάθειρξη δικαιούται το δικαίωμα των υπό όρων απόλυσης, της τακτικής άδειας. Στο 1 χρόνο έκτισης δηλαδή του 1/5 της ποινής αν είναι «καλό παιδί» θα πάρει το δικαίωμα των υπό όρων απόλυσης ή άδεια. Αν όμως διαμαρτυρηθεί, διεκδικήσει, αγωνιστεί για τα κεκτημένα δικαιώματα, εάν αντισταθεί στους κομπλεξικούς ψευτόμαγκες των σωφρονιστικών καταστημάτων της χώρας, εάν σταθεί με αξιοπρέπεια απέναντί τους, τους κοιτάξει στα μάτια και τους πει πως παρανομούν ατιμωρητί, εξαναγκάζουν τους κρατούμενους σε ταπεινωτικές και εξευτελιστικές συμπεριφορές τότε; Τότε για παράδειγμα δεν θα μπορεί να εισπράξει το δικαίωμα των υπό όρων απόλυσης «άδεια» στον ένα χρόνο έκτισης της ποινής, δηλαδή το 1/5 θα εκτίσει 5 χρόνια κάθειρξη μέρα μέρα διότι κάποιοι θέλησαν, διότι δεν ήταν «καλό παιδί» δηλαδή κακό παιδί στο όνομα της εύρυθμης λειτουργίας των σωφρονιστικών καταστημάτων της χώρας να τον εξοντώσουν βάση του «περίφημου» νόμου 2776/99 άρθρα 68,69,70 και 71. Κανένας δεν ενδιαφέρεται για τον ψυχοσωματικό πόνο που προκαλούν τέτοιου είδους ποινές άδικες στον ίδιο τον κρατούμενο αλλά και στην οικογένειά του και στον κοινωνικό του περίγυρο. Οι περισσότεροι κρατούμενοι «κακώς» δεν γνωρίζουν το άρθρο 31 «Δικαιώματα και υποχρεώσεις κρατουμένων», πολλοί επίσης δεν γνωρίζουν «κακώς» πως ό,τι έχουμε κατακτήσει οι κρατούμενοι το έχουμε κατακτήσει με αγώνες και όχι με ημερήσιες διαταγές του συστήματος. Οι περισσότεροι επίσης δεν γνωρίζουν ότι μετά τη στημένη πειθαρχική ποινή έχουν δικαίωμα εντός 5 ημερών να προσφύγουν στο συμβούλιο πλημμελειοδικών της πλησιέστερης αρχής που ανήκει το σωφρονιστικό κατάστημα που «φιλοξενούνται».
Σε προσωπικό επίπεδο, στη διάθεση του οποιοδήποτε, ένα από τα πολλά στημένα πειθαρχικά για παράδειγμα που μπορεί να συμβούν αρ. Απόφασης Πειθαρχικού Συμβουλίου Κλειστών Φυλακών Αλικαρνασσού αριθμός 10 στις 18/05/06 με την οποία μου επεβλήθη ποινή 10ήμερου περιορισμού σε ειδικό κελί κράτησης και πειθαρχική μεταγωγή σε άλλο κατάστημα. Αυτό το στημένο πειθαρχικό μου το φόρτωσαν στην πλάτη λίγο μετά τη διαμαρτυρία, εξέγερση κατ’ αυτούς βαφτισμένη από τους αλήτες τεχνίτες του στημένου πειθαρχικού στη Κλειστή Φυλακή Τρικάλων –αυτό συνέβη προ 11μήνου. Μετά από προσφυγή στο συμβούλιο πλημμελειοδικών Ηρακλείου Κρήτης με αριθμό βουλεύματος 226/222006 με πρόεδρο τον Νικολόπουλο Ευτύχη και γραμματέα την Άννα Γ. Τερζάκη στις 07/06/06 τους απάντησε απαλλάσσοντας με από την στημένη πειθαρχική κατηγορία πως έσφαλαν στην κρίση τους και κακώς με καταδίκασαν. Το ότι αθωώθηκα, το ότι απέδειξα πως μπορούν να στήσουν ένα πειθαρχικό αν δεν είσαι καλό παιδί δεν είναι το ζητούμενο. Το ζητούμενο εν προκειμένω είναι πως στη δικαστική φυλακή διαβατών τόλμησαν να μου στήσουν μετά την μεταγωγή μου από τη Φυλακή Μαλανδρίνου λίγες μέρες μετά τις μαγικές διαμαρτυρίες, εξεγέρσεις βαφτισμένες από δαύτους για δίκαια αιτήματα μεταξύ των οποίων την πρωτιά δικαίως είχε η κατάργηση των διατάξεων του 2776/99 «Πειθαρχικά Παραπτώματα» 68, 69, 70 και 71.
Το ερώτημα που πρέπει να απασχολεί όλους τους κρατουμένους όλων των σωφρονιστικών καταστημάτων της χώρας αλλά και τους συγγενείς τους, τους φίλους, τον περίγυρό τους είναι πώς μπορούν να διαπράττουν κάθε στιγμή αδικήματα στο όνομα της αποτυχημένης σωφρονιστικής πολιτικής ατιμωρητί όλοι όσοι εμπλέκονται στον μηχανισμό της τεχνικής καταστολής των κρατουμένων (βία, ναρκωτικά, εξαναγκασμός, υποταγή, εξευτελισμός, συνεργασία συνειδητή ή ασυνείδητη) στο όνομα της εύρυθμης λειτουργίας των σωφρονιστικών καταστημάτων αλλά και την εφαρμογή των νόμων της πολιτείας όπως τους εξυπηρετεί για τους ανωτέρω λόγους. Για παράδειγμα εδώ στην Δικαστική Φυλακή των Διαβατών για να μην τολμήσουν να σηκώσουν κεφάλι οι κρατούμενοι, να διαφυλάξουν τα κεκτημένα ή να διεκδικήσουν, η απάντηση με ποιο δικαίωμα σε επιτρεπόμενα είδη «προμήθειες» Αυτά πάρε ρε που σου δίνουμε και μη μιλάς γιατί… Σε ερώτηση γιατί δεν μπορώ να προμηθευτώ ό,τι επιτρέπεται π.χ. στα επιτρεπόμενα είδη τηλεκάρτες 8 ευρώ με 2 ευρώ δώρο ή τηλεκάρτες των 10 ευρώ με 1 ευρώ δώρο σου πετάνε στη μούρη κάρτες 4 ευρώ. Και σου απαντάνε πως εδώ έτσι λειτουργεί το σύστημα και μη μιλά γιατί θα πας στο κελί 3 πειθαρχικό κελί. Σε άλλη ερώτηση για παράδειγμα γιατί δεν μπορούμε να προμηθευτούμε επιτρεπόμενα είδη «κονσέρβες» ή ό,τι άλλο επιτρέπεται η απάντηση είναι κοφτή: «Εμείς εδώ κάνουμε κουμάντο, μπορείς να γράψεις 2 κονσέρβες για παράδειγμα από κάθε είδος όχι όσες θες εσύ γιατί άμα γίνει καμία αποχή συσσιτίου ή απεργία πείνας θα έχεις να μας πολεμήσεις».
Αυτά τα ελάχιστα παραδείγματα είναι αποτελέσματα της τεχνικής καταστολής της λειτουργίας της φυλακής. Δεν δίνουν λόγο σε κανέναν για την κατάντια που νιώθουν οι κρατούμενοι στον καθημερινό αυτοεξευτελισμό, την αυτουποταγή που τους εξαναγκάζουν αφαιρώντας τους κάθε δικαίωμα για διαμαρτυρία με την απειλή, την εφαρμογή του τερατουργήματος 2776/99 όσον αφορά τις διατάξεις 68, 69,70 και 71 αλλά και πλειάδα άλλων διατάξεων του ιδίου νόμου αλλά και του 58819 του 2003 «Εσωτερικός Κανονισμός Λειτουργίας Γενικών Καταστημάτων Κράτησης τύπου Α και Β».
Κλείνοντας έχω να πω στους κρατούμενους, πως μπορεί επιτέλους να κοιτάξουμε κατάματα το πρόβλημα, να το πολεμήσουμε με αξιοπρέπεια, να μην αφήνουμε κανέναν και για κανέναν λόγο να μας εξαναγκάζει να νιώθουμε εξευτελισμένοι, ταπεινωμένοι, συμβιβασμένοι στο όνομα της εύρυθμης λειτουργίας των σωφρονιστικών καταστημάτων της χώρας. Στους συγγενείς, στους φίλους των κρατουμένων, αλλά και στον ευρύτερο κοινωνικό τους περίγυρο θέλω να πω πως για να κερδίσουμε τον δίκαιο αυτό αγώνα μας χρειάζεται η ανιδιοτελή υποστήριξη τους.
Με αγωνιστικούς χαιρετισμούς
Βαγγέλης Πάλης
Δικαστική Φυλακή Θεσσαλονίκης
